Recht op onderwijs voor kinderen met beperking
Ex-kamerlid en vertegenwoordiger van Nederland in het Academic Network European Disability experts (ANED) José Smits houdt zich vanuit verschillende posities al geruime tijd bezig met mensenrechten. Zij stuurde de redactie onderstaand artikel over onderwijs voor kinderen met een beperking. Daar ontbreekt nogal wat aan, aldus Smits.
Smits komt vaak in aanraking met kinderen (of ouders van kinderen) die geen onderwijs krijgen in Nederland vanwege een handicap, leerprobleem of gedrag dat als problematisch wordt ervaren. Wellicht dat HUMAN en IKON in een eventuele derde reeks van ‘Mensjesrechten’ aandacht kunnen besteden aan dit onderwerp.
Een flink aantal kinderen, zeker 2000, in Nederland mag nooit naar school. Ze mogen niet naar de gewone school in de buurt omdat ze een handicap hebben. Veel scholen willen geen kinderen met een handicap omdat ze dat te ingewikkeld vinden. Ze sturen ze dan door naar een aparte speciale school. Maar ook daar vinden leerkrachten en deskundigen sommige kinderen te moeilijk . Die kinderen moeten dan thuis blijven of naar een dagcentrum gaan. Daar krijgen ze geen les maar “opvang”.
De schatting van 2000 kinderen die nooit les krijgt komt van het ministerie van onderwijs. Precies weet niemand het, want deze groep wordt nooit echt geteld. Ze krijgen nooit een boete voor ongeoorloofd schoolverzuim omdat hun ouders ontheven zijn van leerplicht. Het klinkt wel lief, “ontheven van leerplicht” en “ze hoeven niet naar school” maar er zijn mensen die het niet eerlijk vinden. Als je ergens niet mag komen omdat je “te ingewikkeld” bent en je daar alleen met andere kinderen zit die niemand wil hebben, voel je je weggestopt. Je hoort niet meer bij de gewone mensen.More…
Het kan best zijn dat een handicap betekent dat je niet zo snel kunt leren als anderen, dat je niet alles snapt of dat je niet kunt laten blijken wat je snapt omdat je niet kunt praten of communiceren op andere manier. Maar elk kind wil opgroeien met andere kinderen om zich heen, kinderen met wie je kunt spelen en van wie je iets kunt leren, zoals lachen om grapjes, horen wat ze vonden van televisie, hoe ze tegen gebeurtenissen aankijken, wat ze vinden. Elk kind kan ook iets leren, hoe ingewikkeld zijn lichaam of zijn hersenen ook werken. Bovendien zijn er veel voorbeelden van kinderen die niet mochten leren omdat ze te gehandicapt werden gevonden, maar bleek later dat ze veel meer snapten en veel beter konden leren dan de deskundigen dachten.
In een nieuw Verdrag voor de rechten van mensen met beperkingen van de Verenigde Naties is vastgelegd dat alle kinderen, ook kinderen met een beperking naar een school moeten kunnen gaan. Dit verdrag zegt dat het voor kinderen beter is als ze met elkaar opgroeien en naar dezelfde buurtschool gaan en dat ze daar dan zonodig extra ondersteuning moeten krijgen. Kinderen met een beperking leren dan meer en alle kinderen leren in ieder geval dat iedereen de moeite waard is en erbij hoort. Nederland moet dit verdrag nog invoeren. Tot het zover is, kunnen de kinderen die nu thuis zitten of naar een “opvang” moeten niet eisen dat ze gewoon naar school mogen en daar extra ondersteuning krijgen.
José Smits
Jose werkt als vertegenwoordiger van Nederland in het ANED Academic Network European Disability experts en bij een aantal Nederlandse organisaties, voornamelijk op het terrein van burgerrechten en handicap, waaronder Stichting OSANI, stichting Perspectief, Stichting Inclusief onderwijs.
Plm- 2500 kinderen met leer- en gedragsstoornissen zitten thuis
Kinderombudsman
Velp (GLD)
Kinderombudsman krijgt ook veel klachten over Kinderen die tussen wal en schip zitten.Plm- 2500 kinderen met leer- en gedragsstoornissen zitten thuis. Voor kinderen met ADHD, autisme en hoogbegaafheid is het moeilijk een goede school te vinden. Het speciaal onderwijs is zo ingewikkeld en bureaucratisch dat ouders hun kind niet op een passende school krijgen. Tot wanhoop van henzelf en hun kinderen.Uit onderzoek blijkt dat plm 2500 kinderen zo tussen de wal en het schip vallen. De Kinderombudsman vind ook de wachtlijsten en thuiszitsituaties voor leerlingen die extra zorg en begeleiding nodig hebben niet acceptabel.
Bij deze dus de Rechten en plichten onderwijs: http://kinderombudsman.web-log.nl/kinderombudsman/2009/03/plm–2500-kinde.html
Comment by J.Aalders - December 3, 2009 - 10:45 am
Het is een goed artikel van Jose Smits. Het aantal leerplichtige kinderen dat gestald wordt op de dagcentra is op te vragen bij het ministerie voor zorg. De Zorg heeft namelijk 4ooo kindplaatsen op de dagcentra die altijd gevuld zijn. En het selectieve systeem in het onderwijs - waardoor je als je te slecht lijkt te zijn voor een niveau , naar het niveau eronder gestuurd wordt,- werkt ook door in de dagcentra. Als je te zorg behoeftig bent kan je ook daar weggestuurd worden.
Deze kinderen lopen ook vaak het gevaar in een instituut geplaatst te worden en missen dan het andere mensenrecht namelijk opgroeien in een gezin. Het lijkt wel of Nederland daar niet mee zit, maar het is natuurlijk belachelijk dat de gehandicaptenzorg wel veel geld uitgeeft aan kindplaatsen in hun instituten , maar niet probeert de families van deze kinderen voldoende te ondersteunen. Alleen als je als gezin mondig genoeg bent om een goed PGB te vragen en dan ook nog eens de zorg te kunnen organiseren, voldoe je aan je plicht als ouder je kind volgens de mensenrechten statute op te laten groeien. Het is ten hemel schreiend dat de overheid de Zorg, = mensenindustrie, haar gang laat gaan deze mensenrechten tegen te werken.
trix grooff, voorzitster stichting inclusief onderwijs.
Comment by trix grooff - December 3, 2009 - 10:48 am
Lijkt me een goed idee om voor het vervolg van onze reeks aandacht te besteden aan de rechten van kinderen met een beperking. Begin volgend jaar beginnen we met de research. We houden ons aanbevolen voor suggesties van kinderen die geportretteerd kunnen worden.
Bert Janssens, eindredactie HUMAN/IKON
Comment by Bert Janssens - December 3, 2009 - 3:22 pm
In iedere Normale klas vind je ook kinderen met een handicap
Jeanet Meijs - bestuurslid van Beter Onderwijs Nederland - schrijft in een opiniestuk (NRC, 2-12-2009) dat Passend Onderwijs een rampzalig plan is. Voor de scholen en voor de zorgleerlingen. Ook het project Weer Samen naar School (1995) noemt zij volledig mislukt. Ze slaat de plank volledig mis en dat wil ik graag toelichten.
• Internationaal onderzoek laat zien dat Passend (of Inclusief) onderwijs, mits goed uitgevoerd, aantoonbaar leidt tot kwaliteitsverbetering van onderwijs op alle gebieden voor alle kinderen (sociale veiligheid en kennisverbetering)
• Onderwijs en opvoeding horen bij elkaar. We beogen met ons onderwijs een nieuwe generatie voor te bereiden op een maatschappelijk bestaan. Kennis en sociale vaardigheden dienen te worden bevorderd. Het is een feit dat (vrijwel) geen land ter wereld zoveel kinderen uitstoot uit het normale onderwijs als Nederland. Het onder de Wajong (uitkering) vallende gedeelte van de (speciale)schoolverlaters met een handicap is een immens maatschappelijk en financieel probleem.
• Inclusief onderwijs is aangemerkt als Mensenrecht door de Verenigde Naties en via het Salamanca verdrag door Nederland mede ondertekend. Toch loopt Nederland nog steeds vele jaren achter bij het uitvoeren van dit beleid. Volgens mevrouw Meijs wordt Passend Onderwijs erdoorheen gejast en verwijst naar het in haar ogen mislukte Weer Samen Naar School; dat zij haar voorbeeld haalt uit 1995 illustreert de Hollandse traagheid en ook de sabotagementaliteit van mw Meijs en haar medestanders.
• De vele mails van verontruste leerkrachten staan wel in schril contrast met de machteloze wanhoop en woede van vele duizenden ouders van kinderen met een handicap die zien dat hun kind een uitzichtloze toekomst heeft in het Nederlandse zorg- en onderwijsbestel.
• een op de tien kinderen in de klas zal later vader of moeder worden van een kind met een handicap. Waar gaan zij leren dat dit niet het Eind van de Wereld hoeft te betekenen?
• Hoe leren de werkgevers van morgen omgaan met toekomstige werknemers met een handicap? Door een folder en subsidie, of door dagelijkse omgang?
Ik besef dat het onderwerp vragen oproept en ‘nieuw’ is voor veel leerkrachten. Mevrouw Meijs maakt gebruik van ouderwetse bangmakerij, angst voor het vreemde, daar schiet niemand wat mee op en raakt “Beter Onderwijs” weer een stukje verder uit zicht.
erwin wieringa, amsterdam
stichting de toekomst
bestuurslid marsha forest centre toronto (internationaal onderzoek naar inclusief onderwijs)
organisator ‘partners in policymaking’ nieuw leiderschap voor ouders
Comment by erwin wieringa - December 4, 2009 - 8:46 am
Eigenlijk is de groep kinderen met een beperking die geen onderwijs krijgt nog (veel) groter dan de groep thuiszitters en degenen die hun dagen slijten in een dagbestedingscentrum. Vergeet niet de groep kinderen die bijvoorbeeld noodgedwongen op een cluster 3 school zitten (= een school voor speciaal onderwijs aan kinderen met een verstandelijke beperking) die in wezen geen verstandelijke beperking hebben, maar andere problemen waarmee men in het (reguliere) onderwijs geen raad weet. In zo’n geval wordt gekozen voor de minst slechte plek, maar het gaat wel ten koste van de ontwikkeling van die kinderen die eigenlijk veel meer zouden kunnen leren dan in die setting mogelijk is.
Comment by M. van Melis - December 4, 2009 - 5:55 pm
Voor degenen die het nog niet weten, per 1 augustus 2009 is de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekt ook gaan gelden voor het onderwijs in het geheel, voor de tekst zie:
http://wetten.overheid.nl/BWBR0014915/geldigheidsdatum_02-01-2010#2a/Artikel5b
Dus voel je je benadeeld dan lijkt het mij een goed plan dat iedereen gaat schrijven, bellen, mailen of wat dan ook met de commissie gelijke behandeling, ben er haast wel zeker van dat dat gaat helpen.
Mijn ervaring: kind komt na veel problemen in regulier onderwijs en 17 weken thuis zitten, op cluster 4 onderwijs VSO, ( was tijdelijk even de beste plek) blijkt dat dit wordt gefinancieerd met lumpsum basisonderwijs, en ondanks dat het voortgezet onderwijs was, hadden ze niet, zoals iedereen in het vo gratis schoolboeken, maar veel verouderd lesmatriaal, en het onderwijs was gewoon weg slecht, of te wel er werd weining geleerd, werd te veel gedrags matig gewerkt. Veel lerareren met alleen maar Pabo. Hun basis instelling was leerlingen laten instromen op MBO 1 of 2, terwijl mijns inziens er genoeg zaten die ook wel MBO 4 aankunnen.
Gelukkig heb ik zelf actie ondernomen, en na 9 maanden kontakt opgenomen met een reguliere VO school, daar kon hij in augustus terecht, op VMBO K nivo, en het gaat heel erg goed met mijn kind, zoals hij het nu doet kan hij volgend jaar ruimschoots zijn diploma halen en doorstromen naar MBO -4 nivo, dit geeft dus wel aan dat je als ouders ook kontinu alert moet wezen en voor je kind moet opkomen en knokken, maar kan me wel indenken dat je daar niet altijd de energie voor opbrengen kunt, maar mijn advies is, doe het wel, want onze kinderen zijn ook onze toekomst, en mijn tip naar velen is “Zie wie het kind is en wat het kan, en kijk niet altijd waar zijn “handicap” hem of haar belemmert”. Wordt het al heel wat makkelijker door. Voor iedereen die een kind met een “beperking” heeft, blijf positief, zorg voor de positieve spiraal en denk maar zo, de kinderen hebben vaak 2 handen nodig die hun begeleiden naar het volwassen worden, maar ook zij worden volwassen en vinden hun plekje wel, dus geen zorgen voor morgen, leef vandaag.
Comment by Joke - January 2, 2010 - 10:54 pm