Contact
Heeft u suggesties of vragen over het blog Mag ik dood? Of wilt u zelf graag een blog bijhouden op Mag ik dood? Plaats dan hieronder een bericht of stuur een mail naar de redactie.
DVD Mag ik dood nu te bestellen
Wilt u de film (nog eens) zien of een publieksvertoning organiseren dan kunt u de DVD van de film bestellen door overmaking van 10 euro op ING banknummer 69.55.97.124 van het Humanistisch Verbond, o.v.v. DVD Mag ik dood en uw naam en adresgegevens.




Berichten RSS









Als gevolg van een ernstige Bipolaire stoornis heb Ik 14 maanden een vrijwel continue doodswens gehad. 14 maanden op een gesloten afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis. Tot ik een, voor mij, onorthodoxe psychiater kreeg die me niet aaide maar me onomwonden de waarheid zei. Voor die andere geneesheren had ik geen respekt. Die waren alleen maar aardig. Als alternatief voor al die aardige mensen kreeg is weer respekt voor het leven. Het leven is van nature niet aardig. Alle vriendelijkheid is een geschenk die niet vanzelfsprekend is.
Nu ben ik belangenbehartiger in de Geestelijke Gezondheidszorg. Het thema van de Week van de Psychiatrie is aanvullende of alternatieve benaderingen. Misschien pak ik een alternatief op die mijn stemmen voor de doodswens verder terug dringt.
Bert Aben, lid werkgroep Week Van De Psychiatrie.
Reactie door Bert Aben - 21/03/2008 - 22:00
Op 23 maart j.l. maakte ik aan WOZZ over 28,- Euro en bestelde per email van diezelfde dag uw boekje Humane Dood, met vermelding van mijn adres.. Ik hoorde niets.
Op 9 april zond ik u een herhalingsmail. Weer niets gehoord.
Ik mailde vandaag naar het emailadres dat in uw site staat: Rosemanier KraanenQhuman.nl, maar krijg het als onbestelbaar terug.
Hoe zit dat nu? Waarom reageert u niet? Is dit zo’n berucht internetbedrog bij een bestelling?
Ik ben lid van de NVVE.
Zou ik nu eindelijk eens reactie van u mogen krijgen?
Mw R. van Alphen
Reactie van de redactie: Geachte Heer Van Alphen, ik zag uw reactie op de weblog en wil daar graag meteen op reageren. Spijtig dat u geen reactie kreeg van Rosemarie Kraanen. Wellicht kan het zijn omdat u haar naam niet helemaal goed gespeld had: haar e-mail adres is Rosemarie.Kraanen@human.nl.
Wat betreft uw bestelling van het WOZZ boekje: wij hebben de site van de WOZZ als service op onze weblog gezet, maar zijn verder niet verantwoordelijk voor hun doen en laten. Wel is onze eigen ervaring dat het een week of drie duurde voordat het boekje ons toegezonden werd. Ik hoop dat u het binnenkort in de bus krijgt. Mocht u verder nog vragen hebben, laat het ons weten.
Met vriendelijke groeten en onze verontschuldigingen,
Eveline van Dijck
Reactie door R. van Alphen - 16/04/2008 - 14:51
Ik heb kraambedpsychose gehad, 6 jaar psychiatrie op verblijfsafdeling. Niet te genezen. Mijn herhaaldelijke pogingen om dood te willen, voor de auto, in de zee, voor de trein, zijn niet gelukt.
Tot geluk!! Na zes jaar kwam er een ommekeer. Ik was genezen.
Nu met vier kinderen van 3,4,9, en 10 jaar erg en super gelukkig.
Ik ken mijn grenzen en weet wat te doen. Ik geniet van het leven!!!
Ik sta daad krachtig en super in het leven en met mijn ervaring zou ik de hele wereld willen bejubelen:
UIT ervaring, mijn geest verwarde verhalen en verwarde ook de dood. Ik wilde bewust dood!! Maar mijn geest was ziek. Ik dank de here God dat ik gespaard ben gebleven en nu zo n prachtig leven heb gekregen!!!!!! WIE ZEGT HOE DE GEEST BIJ EEN MENS WEET WAT HIJ WIL EN KAN TIJDENS PSYCHISCHE ZIEKTE> KIJK UIT !!!
Reactie door M - 28/05/2008 - 06:54
Och ja…ik dacht al….Waar is God?
Toen ik ineens in God begin te geloven maakte mijn omgeving zich zorgen….ik begin het te begrijpen,.
Reactie door Loura - 29/05/2008 - 12:03
Als aanvullende reaktie wil ik nog melden hetgeen wat werkelijk telt ,is mijn WIL,
mijn krachtige WIL om te blijven leven.
En die WIL is mede gevormd door mijn geloof, de onvoorwaardelijke steun van mijn ouders, familie,vrienden en anderen, MIJN weerstand tegen medicatie.
Dit alles heeft ervoor gezorgd dat ik nu ben wie ik ben!
Reactie door M - 29/05/2008 - 14:19
Dat is fijn voor je.
Inmiddels merk ik dat ik boos begin te worden, al die mensen die niet meer willen en kunnen hebben geen wil?
Je hebt gelijk als je zegt dat het verschil maakt of je blijft hangen in de rol van patiënt, dat soort mensen mogen van mij acuut een schop onder hun kont hebben.
Als jij jezelf onder die categorie wilt rekenen, voel je vrij!
Maar generaliseer niet, JIJ bent niet een ander.
Tussen jou en de groep waar jij over praat zit zoveel grijs nog.
Het leven is niet zwart wit…het leven is grijs met aan de buitenkanten zwart en wit.
Hel lang geleden was er eens een moeder die tegen een andere moeder zei, jahaa maar dat mijn zoontje kan lopen is een kwestie van ZIJN krachtige wil geweest en haar doorzettingsvermogen.
Het zoontje van die andere moeder kon niet lopen simpel omdat hij een groot deel van zijn hersens miste, toch velde de moeder van het lopende kind haar oordeel dat het een stuk onvermogen van moeder en ontbreken van wilskracht was dat het gehandicapte kind niet kon lopen.
Geheel onterecht en erg kortzichtig.
Allebei hadden de kinderen dezelfde aandoening alleen de een had het ietsje pietsje heftiger dan de ander.
Wil je alsjeblieft op deze site waar mensen komen (waar ik mezelf niet toe reken) die chronisch ziek zijn en extreem lijden niet lastig vallen met wilskracht?
Niets is wat het lijkt en niets lijkt wat het is.
Reactie door Loura - 29/05/2008 - 15:01
Het is nooit mijn intentie geweest te oordelen.
Voor geen ander mens.
Iedereen is uniek, en heeft uiteraard zijn eigen verhaal.
Ik ken alleen mijn verhaal. En luisteren is een groot goed.
Bedankt voor je reaktie over deze site.
Veel goeds en liefde voor ieder. Bij deze.
Reactie door M - 30/05/2008 - 09:38
Ik ben van 1947, gehuwd in 1967. Mijn vrouw stierf (na een heel gelukkig huwelijk) in 1979 aan kanker, ik bleef achter met 2 kinderen van 6 en 10 jaar. Als er geen kinderen waren geweest was ik met mijn vrouw meegegaan door het innemen van de vele medicijnen die er toch waren.
Ik heb eerst mijn kinderen (goed) grootgebracht, in 1998 waren mijn kinderen volwassen en woonden op zichzelf, toen ben ik weer aan mezelf gaan denken.
In 2002 kreeg ik voor het eerst weer een relatie voor korte duur, zij begon mij financieel uit te kleden.
In 2004 kreeg ik een nieuwe relatie, we zijn zelfs getrouwd, maar nog geen maand na het huwelijk bleek zij het huwelijk alleen maar zag als een stap om er financieel beter van te worden. Zij vroeg een scheiding aan en daar kan je niets tegen doen en je ziet alles maar aan.
Ik kan me dus heel goed voorstellen dat er mensen zijn die het leven op een gegeven moment niet meer zien zitten. Het wordt wel tijd dat die mensen op een humane worden geholpen en niet meer voor de trein hoeven te springen.
Daarmee wil ik aangeven dat ik jullie uitzending een hoge waardering wil geven.
Reactie door Joop H. - 05/06/2008 - 11:34
Vast een korte reactie. Het hebben van een extreme doodswens was eigenlijk een term die ik gebruikte naar de buitenwereld om hen duidelijk te maken hoe ik me voelde.
Ik wilde niet dood, ik wilde “leven’, en wist nooit hoe de vele beschadigingen/trauma’s die ik doorleefd had vanaf mn allereerste begin, te transformeren van angst naar weer leren hoe hier op aarde in het hier en nu te leven.
Ik ben er bijna, Bijna heb ik het in de vingers. Ik hoop dan als de gewonde heler klaar te zijn om het aan anderen door te geven.
Nu al is mijn leven leefbaar, maar nog steeds ‘overleven’ met vallen en opstaan. Maar het licht is heel dichtbij. Bijna ben ik er. En als geen ander weet ik hoe moeilijk, hoe onmogelijk het was dit pad te gaan.
Zelfs met 4 kinderen overwoog ik 16 jaar geleden met behulp van een psychiater mijn leven te beeindigen. Ik koos om te blijven. Weg willen gaan kwam en komt nog steeds terug. Maar het besef dat ik mijn trauma’s doorgeef aan mijn nageslacht. 2 kleinkinderen, heeft me vastbesloten gemaakt het helemaal te transformeren. Ik heb al zo’n schat aan kennis, ervaring op gedaan. Ik zou nooit voor hen willen dit pad te gaan en bij het begin te moeten beginnen. Aan iedereen sterkte.
Reactie door gertrude van voorden - 03/03/2009 - 20:18