DE DOODSWENS | INTERNATIONAAL | mag ik NIEUWS
‘Mag ik dood’ en ‘Suicide Tourist’ op televisie
Eind april besteedt HUMAN aandacht aan zelfbeschikking over leven en dood en zendt twee programma’s uit over het thema. ‘Mag ik dood‘, een film van Eveline van Dijck over het gebrek aan hulp voor chronisch psychiatrische patiënten met een doodswens, wordt uitgezonden op maandag 20 april. Op maandag 27 april zendt HUMAN de documentaire ‘Suicide Tourist’ van John Zaritsky uit. Bekijk hieronder een fragment en interview met de maker Zaritsky in het Canadese programma The Hour.
Suicide Tourist
In ‘Suicide Tourist’ schetst regisseur Zaritsky het aangrijpende relaas van twee echtparen die de Dignitas kliniek in Zwitserland bezoeken omdat euthanasie in Engeland verboden is. Dignitas wil terminaal zieke mensen in staat stellen op een waardige manier over hun eigen levenseinde te beslissen en biedt jaarlijks aan ruim 200 mensen hulp bij zelfdoding.
De verlamde Ewert, die leed aan de dodelijke spierziekte ALS, was het vechten voor zijn leven moe. Zijn aandoening zou hem binnen drie tot vijf jaar hoe dan ook het leven kosten, maar bij Ewert waren de ademhalings- en slikspieren al ernstig verlamd. ‘Wanneer je hele lichaam verlamd is en je amper kunt praten, wordt je leven een hel’, zei Ewert nog vlak voor zijn dood. ‘Ik ben het leven niet beu en zou graag willen genieten, maar dat kan ik simpelweg niet meer. Ik ben aan het sterven en het heeft geen zin om dat nog langer te ontkennen. Ik wil niet lijden, ik wil dood.’
Het immigrantenechtpaar Coumbias uit Griekenland, nu woonachtig in Vancouver, verkeert nog in relatief goede gezondheid en wil in elkaars armen sterven. Zij krijgen bij Dignitas nul op het rekest.
In de documentaire neemt de 59-jarige Engelsman Graig Ewert een dodelijk drankje in en drukt met zijn tanden de fatale knop in van de apparaten die hem kunstmatig in leven houden. Zo’n drie kwartier later zakt Ewert weg, in het bijzijn van zijn vrouw en voor het oog van de camera.
Dignitas
De Zwitserse advocaat Ludwig Minelli richtte in 1998 de vereniging Dignitas op om terminaal zieke mensen in staat te stellen op een waardige manier over hun eigen levenseinde te beslissen. Dignitas heeft nu 6.000 leden en biedt aan jaarlijks ruim 200 mensen hulp bij zelfdoding. De meesten komen uit het buitenland. Medewerkers van Dignitas lichten toe wat hen ertoe brengt dit controversiële werk te doen. De film veroorzaakte na uitzending in Engeland, eind vorig jaar, de nodige opschudding.
Meer over ‘Suicide Tourist’
Eveline van Dijck, maakster van ‘Mag ik dood’, schreef eerder op dit DocBlog over een vertoning van de documentaire ‘Suicide Tourist’ op de Universiteit voor Humanistiek (UvH). Lees meer over de vertoning van ‘Suicide Tourist’ op de UvH. Lees ook een eerder bericht over de aankoop van HUMAN van ‘Suicide Tourist’.
‘Mag ik dood’, maandag 20 april, 22.50 uur, Nederland 2. Of bekijk ‘Mag ik dood’ online.
‘Suicide Tourist’, maandag 27 april, 22.50 uur, Nederland 2
Op de foto: Craig Ewert in ‘Suicide Tourist’




Posts RSS









Zou het niet handiger zijn om data te martkeren met een iCal linkje oid? Nu moet ik de uitzendingsdata helemaal met de hand invoeren. Tis maar een ideetje.
Comment by Slinger - 16/04/2009 - 21:16
[...] april zendt HUMAN ‘Suicide Tourist’ van John Zaritsky uit om 22.50 uur op Nederland 2. Lees meer over ‘Suicide Tourist’ of bekijk hieronder een fragment. // Deel met [...]
Pingback by Mag ik dood » Suicide Tourist op televisie - 27/04/2009 - 11:45
Dank jullie wel voor deze documentaire, hij heeft me diep geraakt. Het is een echte eye-opener. mvg,
Harm
Comment by Harm - 27/04/2009 - 23:13
de uitzending ontroerde me enorm. mijn complimenten voor zaritsky.
Comment by janny neelen - 28/04/2009 - 10:41
Heel erg mooie documentaire. Treurig dat de man naar Zwitserland moest om menswaardig te kunnen/mogen sterven. Het zou natuurlijk in zijn eigen land en huis mogelijk moeten zijn. Nu werd hij toch min of meer opgejaagd. Erg is dat.
Comment by flip willemsen - 28/04/2009 - 11:28
Mijn naam is Bart, ik ben 84 jaar en heb o.a. sinds 2006 asbestkanker. De laatste tijd begin ik snel vermoeit te raken en heb steeds minder lucht. Ben onder behandeling van een longarts en kom daar eens in de 2 a 3 maanden. Er worden telkens foto’s genomen enz en een praatje hoe gaat het verschenen periode. Op mijn vraag “Hoe is de toestand” steeds bijna het zelfde antwoord ” Je bent iets achteruit gegaan. Mijn vrouw is 18-8-08 aan kanker gestorven na een ziekbed van ca een halfjaar. Er waren professionele begeleiders, die kwamen op tijden dat zij nodig waren. Ik verzorgde haar dagelijks. s”nachts kwam er een vrijwilliger van de “Leenderd Vriel” stichting zodat ik slapen kon. Voor euthenasie waren we net te laat. Als je zo’n verzorging hebt als mijn vrouw, hoef je niet tegen die aftakeling op te zien, Wij hebben een mooie tijd tijdens die ziekte gehad, Maar ik ben helemaal alleen en weet dus wat mij te wachten staat. Ik heb alles geregeld en zou bij wijze van spreken zo dood kunnen gaan zonder anderen te belasten en zou dat ook willen.Ik sprak mijn huisdokter daarover en het antwoord was “Ik mag het nu niet, er moet een onomkeerbare situatie zijn. b.v. bedlegerig en een spoedig te verwachten verdere aftakeling”
Jammer dat het nu niet mag en omdat ik alleen woon moet ik derhalve gaan zoeken naar een instelling die mij de laatste maanden wil verzorgen. Ik heb uiteraard de papieren daarvoor in huis, maar zie er erg tegen op. Ik heb mijn hele leven voor me zelf gezorgd (en voor anderen) en zie er erg tegenop dat laatste stukje uit handen te moeten geven, Hoe is het met de mogelijkheden om in Zwitserland euthenasie te mogen toepassen? Mogen zij dat bij een willekeurige passant (Nederlander) op zijn verzoek doen? Al vinden zij mogelijk zelf dat mijn wens redelijk is. Kunt U mij daarover inlichten en mij het adres en telefoonnr geven van dat ziekenhuis of dokter in Zwitserland Bij voorbaat mijn dank. Bart Bothof Nijhuiskamp35 7576 EW Oldenzaal, e-mail: b.bothof6@kpnplanet.nl
Comment by B.Bothof - 28/04/2009 - 16:04