Mag ik dood - Een diepe doodswens - wat kan je doen?

ASH Worldwide Suicide

In 2002 kreeg Walter Stokman een Gouden Kalf voor zijn documentaire ASH Worldwide Suicide.
De documentaire is uitgezonden op 17 november 2002 door de VPRO. De film portretteert vier deelnemers aan de internet nieuwsgroep A.S.H. - alt. suicide.holiday.
A.S.H. is in de V.S. opgericht voor mensen die rondlopen met het plan zichzelf om wat voor reden dan ook van het leven te beroven.
De openingsscène van de documentaire toont een groot gebergte waar, zoals even later zal blijken, twee mensen die elkaar via ASH leerden kennen een afspraak maakten en samen de diepte insprongen.
Dit begin lijkt te suggereren dat leden van de nieuwsgroep ook daadwerkelijk vroeger of later zelfmoord plegen. Dat blijkt echter niet het geval te zijn. De vier leden die reageerden op de oproep die Stokman plaatste, zeggen vooral veel steun te hebben aan het kunnen communiceren met lotgenoten.
Dat gaat zelfs zo ver dat één van hen beweert het nog in leven zijn te danken te hebben aan het internet.
Naasten snappen vaak weinig van de depressies, maar op internet vinden ze wél de steun die ze in hun omgeving niet kunnen vinden. Of überhaupt niet zoeken, want er zijn leden die geheel anoniem de website bezoeken, terwijl familie en vrienden niets weten van de gedachten van hun vrouw, vriendin of tante.
Naar aanleiding van de film constateert Jan Pols, psychiater te Assen in een recensie, gepubliceerd door het Trimbosinstituut dat de film je confronteert met de vraag wat je als hulpverlener in de GGZ kunt doen bij een suicide-wens. (more…)

Geen afscheid nemen betekent geen afronding

reactie van Claudia

Ik ben een jaar of veertien als ik met mijn moeder op een zomeravond naar haar vriendin L. fiets, die in een naburig dorp woont. Ik woon op het platteland, en we moeten een spoorwegovergang oversteken. Er is enig tumult bij de overgang. Er is een ongeluk gebeurd. Iemand heeft zich zojuist voor de trein gegooid. Wat ik precies heb gezien weet ik niet meer zeker. Was het een hoofd, dat van de romp losgeraakt was?
We fietsen op een gegeven moment verder. Bij L. thuis doet niemand open. We gaan door de achterdeur en we vinden in de keurig opgeruimde keuken een briefje. Het is van L. Het is een afscheidsbriefje. (more…)

Vlak onder de oppervlakte

Tijdens min of meer ’sociale events’ kan ik op de vraag met welk project ik nu bezig ben, niet langer nietszeggend antwoorden. Maar ik wil ook geen domper op het gesprek zetten.
Dus vertel ik doorgaans kort dat het gaat om euthanasie bij mensen met chronisch psychiatrische klachten die ondraaglijk lijden en het leven uitzichtsloos vinden. Na een stilte komt meestal de vraag hoe ik daar zo bij gekomen ben.
Dan noem ik de aanleiding en zeg soms dat ik de indruk heb dat zelfdoding onder deze groep mensen vaker voorkomt dan men zich zoal realiseert.
Gemiddeld lukt het dagelijks in Nederland twee mensen (vraag niet hoe) en een aantal heeft het geprobeerd.
Ook vandaag weer.
Onlangs zat ik met een kennis in een eetcafé en ik liet me ontvallen, zo om me heenkijkend, dat ik vermoedde dat er onder de aanwezigen (zo’n stuk of 40) minstens één persoon is, die zo’n situatie van suicide van nabij meegemaakt heeft.
Waarop mijn tafelgenote antwoordt: ‘die zit tegenover je.’ En begint te vertellen over haar zusje. (more…)

Mag Ik Dood

De naam van deze weblog komt van Grietje Santing, tot voor kort voorzitster van Ypsilon Amsterdam en daarvoor jarenlang voorzitster van Ypsilon Nederland.

Ypsilon is de vereniging van familieleden van mensen met schizofrenie of een psychose.
Grietje spreek ik als eerste, zomer 2007, in het kader van de research voor het project ‘Autonomie en Levenseinde’ en met name voor de te maken documentaire en de op te zetten weblog.
Aanleiding voor het project is de zelfgekozen dood van mijn zusje die op latere leeftijd in een psychose raakte. Over die geschiedenis en opzet van het project elders op dit weblog meer.
Grietje heeft een paar punten op een kaartje geschreven.
Als eerste de vraag ‘Waarom mag het niet?’. Je komt dan al snel op de dogma’s vanuit het geloof, maar ook vaak de terughoudendheid van geliefden, familie en vrienden. (more…)