De redactie tipt... | Gezien op het festival | Talkshow
Nadat woensdag de nominaties bekend werden, heb ik gisteren mijn kans gepakt en zowel Enemies of the People, waarover mijn collega Neeltje heeft geschreven en Last Train Home gezien. Beide films zijn, naar John Appels The Player genomineerd voor de Joris Ivens Award. Van Enemies of the People was ik zeer onder de indruk. Van te voren wist ik wel iets over het onderwerp, dat er een Rode Khmer in Cambodja was, dat er veel mensen zijn vermoord en dat er nog steeds veel Killing Fields zijn. In deze film gaat de hoofdpersoon Thet Sambath op zoek naar de reden voor al die moorden die er onder het regime van de Rode Khmer zijn gepleegd. Afijn, hierover kun je meer lezen in Neeltjes artikel.
Omdat ik zo onder de indruk was van Enemies of the People, ging ik met gemengde gevoelens naar Last Train Home. Die film kon toch niet net zo goed zijn. Maar dat was hij wel, hoewel geheel onvergelijkbaar. Last Train Home zoomt in op een zeer eigentijds fenomeen, namelijk van de migrant die van het platteland naar de grote stad trekt om daar te werken, geld te verdienen en de kinderen een opleiding te kunnen geven. Het schrijnende aan deze situatie is echter dat de kinderen thuis nauwelijks een band hebben met hun ouders die ze 1 keer in het jaar zien en altijd maar hameren op hard studeren. 
De regisseur van de film, Lixin Fan was op donderdagavond te gast in de IDFA talkshow. Hij vertelde dat hij in 2003 al was begonnen met zijn research voor deze film, om zo een gezin te vinden dat het fenomeen van migratie een gezicht kon geven. Ideaal was een koppel van in de veertig, aangezien zij sinds China 30 jaar geleden ‘open’ ging, de transformatie van het land aan den lijve hadden ondervonden. Fan heeft drie jaar bij de familie die hij portretteert gefilmd.
Om het vertrouwen van de familie te winnen, heeft hij zichzelf in het begin bloot moeten geven. Met de documentaire heeft hij zijn respect willen tonen aan de migranten en het offer dat hun levenswijze met zich meebrengt. En dat is naar mijn mening goed gelukt. Nergens in de film trekt hij partij, hij observeert de gang van zaken en registreert het met zijn camera. Erg knap gedaan!
Hopelijk vindt de film zijn weg naar de televisieprogrammering in Nederland. Voor nu moeten we het doen met een trailer van de film:
Recent Comments