Herinnerik - We zijn wie we ons herinneren te zijn

Ik herinner mij … door Inge

‘Ik herinner mij…’ is een lijstje met persoonlijke herinneringen van de schrijver en essayist Rudy Kousbroek. Als reactie op Kousbroek schrijven bezoekers van dit DocBlog hun eigen lijstje met herinneringen. Sommige reacties lichten we uit. Vandaag ‘Ik herinner mij…’ door Inge.

Ik herinner me

Die eerste theelepeltjes suikerwater die ik mijn eerste neefje gaf. Hoe de warmte van zijn pasgeboren lijfje door de badcape en mijn t-shirt heen mijn hart vulde. Hoe zijn hoofdje voelde op mijn arm. Hoe hij bij mij hoorde en ik bij hem. Voor altijd.

Zijn eerste verjaardag. Hoe ik niet helemaal fit was en maar op de bank was gaan liggen. Met zijn broertje op m’n borst. Weer die warmte van een baby die me zo rustig maakte en alles goed. Zijn dikkebolletoetwangen en pretoogjes die dag. Mijn dankbaarheid voor dit alles. (more…)

Ik herinner mij… door Kees Vlaanderen

Ik herinner me een pulletje lang geleden op een vroege zomerdag,
zwart met een vuurrood koppie,
het was nog maar net uit het ei gekropen.
Het meerkoetje zwom achter me aan waar ik ook heenging.
Het keek verschrikt om zich heen als ik onder water dook
en haastte zich om weer bij me te komen als ik weer boven kwam.

Ik had het aanhankelijke eendje wat graag mee naar huis genomen.
In een badje achter in de tuin zou ik het goed verzorgen.
Maar aan het einde van de middag overwon ik mijzelf
en besloot grootmoedig het kuiken achter te laten.
Het zou immers beter af zijn bij zijn moeder, dacht ik,
die ik nog nergens had gezien, maar die zich vast ergens schuil hield. (more…)

Ik herinner mij… door Aukje

‘Ik herinner mij…’ van Rudy Kousbroek is een lijstje met persoonlijke herinneringen van de schrijver en essayist. Als reactie op Kousbroek schrijven bezoekers van dit DocBlog hun eigen lijstje met herinneringen. Sommige reacties lichten we uit. Vandaag ‘Ik herinner mij…’ door Aukje.

Dat ik moest vóórzingen tijdens mijn eerste communie….
omdat ik het minst vals zong van alle dove slechthorende kindjes.

Hoe de keuken van mijn oma naar koffie rook en de DE molen die daar hing.

Een potje parfum crème wat ik ooit eens van mijn vader heb gekregen toen ik jong was.
Moest ik op de binnenkant van mijn polsen smeren
Waarvan ik nog weet hoe het rook, maar niet weet hoe het heet.
Wel naar gezocht, maar nooit meer gevonden.

De geur van het rubber op de brancard waar we met een paar andere kindjes opzaten toen mijn amandelen verwijderd werden. (more…)

Ik herinner mij… door Corinne van Egeraat

Ik herinner mij gewassen worden in de gootsteen, gladde zeephuid, mooie mamma

Ik herinner mij storm op zee, een zware dekenkist die gevaarlijk door de hut schuift

Ik herinner mij blank en klein in een massa nieuwsgierige zwarte kindjes

Ik herinner mij eendjes voeren in het park, mijn konijnenbontjasje heeft zachte pomponnetjes (more…)

Ik herinner mij… door Karin Ramaker

… Oosterhout. De herdershond van mijn oom en tante die naast me ging zitten huilen toen ik een gat in mijn kin gevallen was toen ik een jaar of zes was.

… Max toen ie zich omdraaide bij de dierenarts, m’n moeder, mij en m’n broer nog een laatste lik op de hand gaf voordat ie ging liggen en stierf.

… Mimizan. Zonsondergang op het strand. Alleen.

… De uithaal die ik gaf in de aula van de mavo aan de grote, forse jongen die me al een jaar pestte. Een vertraagd beeld van Dennis die met zijn hoofd achterover ging terwijl mijn vuist zijn neus raakte. (more…)

Ik herinner mij… door Marco Raaphorst

Ik herinner me de diepte en het koude water ergens in Duitsland met zwembandjes om mijn armen

Ik herinner me gitarist Ferry Robers die met een rokende sigaret tussen de snaren dikke noten speelde

Ik herinner me Tom America, het werken aan muziek, terwijl wij een boterham met kaas aten

Ik herinner me Cezary Ostrowski achter een aftandse PC in Polen, muziekmakend

Ik herinner me mijn vader met een super-8 camera vanuit de losse pols filmend in de hofjes van Den Haag

Ik herinner me het genot aan het strand van Scheveningen, de warmte, het felle licht en de zee vol schelpen

Ik herinner me de geboorte van mijn dochter (more…)