Posts RSSMuziek en Herinnering | Programma's
Wat mijn hart zingt
‘Wat mijn hart zingt’ van Arno Kranenborg uit 2004
‘Muziek is de enige goede vriend die ik nu heb’
In ‘Wat mijn hart zingt’ zingen vluchtelingen in Hollandse landschappen liederen van thuis. Liederen vol verlangen naar hun familie en geboortegrond. Ze bieden herkenning en troost voor henzelf en anderen. Soms zorgen ze voor vrolijkheid in een onzeker bestaan.
In een stacaravan van een Overijssels asielzoekerscentrum zingt de Armeense Felix een traditioneel lied. Hij speelt daarbij op zijn accordeon. Het geeft zijn luisterende landgenoten kracht. ‘We hebben mensen als Felix nodig om te overleven.’
Nawadi uit Afghanistan zou zonder muziek het gemis van zijn vrouw en kinderen niet kunnen verdragen. Vanuit Gelderland stuurt hij zijn familie regelmatig bandjes met zelf ingezongen liederen erop.
Hartverscheurend is de Somalische Hareda, eens een gevierd en rijk artieste. Nu leidt ze al acht jaar een anoniem leven in een AZC in Limburg. Via een cassetterecorder luistert ze haar liedjes terug. Als ze voor de camera zingt in een tl-verlichte gang, straalt ze iets van de vroegere trots en levendigheid uit.
Een vrolijke noot is een aantal Uyguren (Noordwest-China) dat met een busje een jonge landgenoot op gaat halen om hem de zee de laten zien. Uygur is van alle landen ter wereld het verst verwijderd van de zee.
Regie & scenario: Arno Kranenborg
Productie: BOOMfilm
Camera: Stef Tijdink
Eindredactie: Bert Janssens
Kijk hier voor andere programma’s en activiteiten in het kader van het geheugen.
Recent Comments