Gelukkig Oud - Hoe worden we oud én gelukkig?

De Humanitas-filosofie

Met buurtbewoners een biertje halen aan de bar of een bezoek brengen aan de beautysalon: alles moet kunnen in de zogenaamde ja-cultuur. Dit is het uitgangspunt in Humanitas Akropolis te Rotterdam, het verzorgingstehuis uit de documentaire Gelukkig Oud.

Uitgangspunt is de filosofie van professor dr. Hans Becker. In zijn proefschrift ‘Levenskunst op Leeftijd‘ (Eburon Academic Publishers, 2003) onderzoekt hij de essenties van menselijk geluk. Wat is geluk eigenlijk? Lamskoteletjes met honing-tijmsaus en een glaasje Sancerre… suggereert Becker.

De belangrijkste kernwaarden van zijn filosofie:

Regie over eigen leven
Bewoners beslissen zelf wat ze willen en wat ze doen, niet het verzorgingshuis. Er is maar één persoon die weet wat goed is voor de cliënt en dat is de cliënt zelf.

‘Use it or lose it’
De verzorgsters dienen zich te houden aan het principe dat een bewoner zoveel mogelijk zelf moet blijven doen. Becker gelooft dat te weinig zorg beter is dan te veel zorg.

Het belang van de ‘extended family’
Uitgangspunt is dat voor bewoners een “nieuwe familie” wordt gecreeërd, bestaande uit verzorgsters, familieleden (mantelzorg), vrijwilligers en andere medewerkers van het wooncomplex.

De Ja-cultuur
In principe “mag en kan alles” bij Humanitas Akropolis. Vanuit een positieve houding wordt door de verzorgsters met de bewoners over hun wensen gesproken; in gezamenlijkheid wordt gezocht naar de mogelijkheden om die te realiseren.

Foto: Hans Becker in het programma ‘Profiel Hans Becker. Creator van geluk’ van Ferri Ronteltap. Het Profiel zendt HUMAN uit op woensdag 18 februari.