Gelukkig Oud - Hoe worden we oud én gelukkig?

Ik doe het met plezier

Inmiddels woont mijn moeder weer zo’n negen jaar zelfstandig. Maar afgelopen zomer begon ze toch steeds meer te tobben met haar gezondheid. Daarvoor waren ook wel steeds ups en downs, maar kwam daar toch steeds wel weer redelijk gezond uit, maar nu wil het ineens niet meer zo.

De restverschijnselen van ‘Guillain Barre’ kunnen vaak ook ernstige vermoeidheid zijn en nog veel pijn, bij mijn moeder vooral in haar benen. Geen gevoel in de vingertoppen en nog een paar verlamde tenen. Daar de pijn in haar benen veroorzaakt wordt door een zenuwpijn, is het heel moeilijk die pijn te bestrijden. (more…)

Mijn moeder, bijna 90 jaar

Gelukkig gaat het nu weer wat beter met mijn moeder van bijna 90 jaar. Haar leeftijd is haar niet aan te zien. Mijn moeder heeft een hele zware winter achter de rug. Eind 1997 werd zij ziek, mijn vader was ruim een half jaar daarvoor overleden en ze moest opgenomen worden in het SFG te Rotterdam.

Het begon met een soort ontsteking in haar been, ze had pijn en voelde zich niet goed. Haar krachten namen steeds verder af en het lopen ging steeds moeilijker. Ik herinner me nog, dat een fysiotherapeut met haar aan het oefenen was, dat ze bijna niet kon lopen en hij tegen haar benen aan schopte om haar voeten te verzetten. Ik was geschokt. De arts kwam bij me langs en zei dat hij dacht dat mijn moeder niet verder wilde leven omdat ze mijn vader zo miste. (Hij zat op een totaal verkeerd spoor, helaas). (more…)

Het is mooi geweest

Onderstaand bericht ontving Ike Bertels enkele uren nadat Madelon de Neijs onderstaand verhaal over haar moeder Rita schreef voor het blog Gelukkig Oud. Rita de Neijs-Goedvolk werd geboren op 24 januari 1924 en overleed op 5 april 2008. Zij was bewoner van Humanitas Akropolis te Rotterdam en is één van de hoofdpersonen in de documentaire ‘Gelukkig Oud‘. In de film zien we dat Rita zich op het moment dat haar wordt voorgehouden dat zij écht niet langer zelfstandig kan blijven wonen, met verve verzet tegen overplaatsing naar de verpleegafdeling. Tot aan haar overlijden woonde zij in de Gerrit Spronkersflat, onderdeel van het wooncomplex Humanitas Akropolis.

Rita de Neijs
24 januari 1924 - 5 april 2008

Beste Ike,

Gisteravond 5 april is mijn moeder overleden, waarschijnlijk tussen 20.00 en 21.30 uur.

’s Middags waren gelukkig mijn broer, schoonzus, kleinkind Marlous en achterkleinkind bij haar geweest, gewoon een gezellige middag met elkaar. Ik heb haar later naar boven en naar bed gebracht voor een middag dutje. (more…)

Mijn moeder Rita: geen saaie vrouw

door Madelon de Neijs

Mijn moeder was een ondernemende vrouw, sprak haar talen en wilde graag onafhankelijk zijn. Haar moeder was niet getrouwd met haar vader en daar heeft zij haar hele leven last van gehad. Ze was wispelturig en had een soort faalangst, die zij camoufleerde door een grote mond op te zetten.

Op haar 64e is mijn moeder getroffen door een herseninfarct en hierdoor is zij eenzijdig verlamd geraakt. Haar karakter veranderde in negatieve zin, soms in een venijnige kat; soms, als ze je kent en ze vindt je aardig, kan zij ook erg lief zijn. De kat is trouwens haar lievelingsdier. (more…)

‘Zorg met passie’

‘We hebben de mond vol van kwaliteit in de zorg, maar de vraag waar een mens gelukkig van wordt of waardoor die het leven als zinvol ervaart wordt bij al de kwaliteitsmetingen niet of nauwelijks meegenomen.’

Dat zegt Bas van der Sijde, humanistisch geestelijk raadsman in het Jannes van der Sleedenhuis in Hoogeveen in een interview met HUMAN.nl. Samen met Lineke Verkooijen, lector sociale interventie aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden en directeur van een onderzoek- en adviesbureau, bereidt hij een congres over humane zorg voor. (more…)