Nazmiye Oral

Nazmiye Oral (1969 Hengelo) is sinds 2003 columniste voor de Volkskrant op Forum, de opiniepagina van de krant. Ze heeft in diverse producties gespeeld als actrice waaronder theater en televisie. Enkele voorbeelden zijn Combat, Hertenkamp en Baantjer. In het theater was ze te zien in producties van de Theatercompagnie en Theater van het Oosten en heeft ze een aantal jaren getoerd met de Gesluierde monologen, waaronder anderhalve maand in Amerika.

Met het Kunstenaarscollectief Zina Platform dat ze samen met Adelheid Roosen, Elly Ludenhoff en Miriam Sahraoui heeft opgericht trekt deze groep, versterkt door nog zes andere makers als nomade door eigen land en woont en werkt in verschillende aandachtswijken. In 2010 gaat haar tweede toneelstuk voor het Nationale Toneel in première dat ze samen met Gerard-Jan Rijnders aan het schrijven is.

Nazmiye Oral: ‘Om gezien te worden heb je de ander nodig’

Colomniste, actrice en mede-oprichter van Zina Platform Nazmiye Oral is één van de meedenkers van ‘… dus ik ben‘. Zij licht op 19 augustus haar beeld toe, een filmpje dat zij maakte van haar zusje. Nazmiye ziet de film als een daad van liefde: ‘We willen allemaal gezien worden. Bestaan in iemands oog. Pas als je resoneert in iemand anders weet je dat je bestaat.’

Waarom dit beeld?

“Het illustreert wat ik mis. Het werkelijk ‘zien’ van elkaar. Ik koos voor deze film, omdat het me gaat om het belang van beelden die in een algemene, dagelijkse context niet bestaan. In het filmpje zit mijn zusje in een fantasie-context waar ze meer zichzelf kan zijn dan in de realiteit. Want zodra ze haar kostuum uittrekt zit ze, zonder daar zelf voor te kiezen, gevangen in een andere context: die van ‘het Turkse meisje’ of die van ‘de allochtoon’.

Ik wilde haar ‘ontallochtoniseren’. In de droomwereld van de film wordt mijn zusje pas echt zichzelf, kan je haar werkelijk zien.” (more…)