Leopold Witte over dementie en de dood

Regisseur, programmamaker en acteur Leopold Witte, hij speelt onder andere in het programma ‘De Vloer Op’, kiest deze week een beeld voor  ‘… dus ik ben’. Witte koos voor een foto uit het NRC Handelsblad van zaterdag 27 september, gemaakt door Flip Franssen. Op de foto zijn twee handen te zien, de ene nog jong en krachtig en de andere oud en zwak. Leopold Witte licht het beeld toe met een persoonlijk verhaal. “De foto doet me denken aan de laatste jaren van mijn ouders. Mijn moeder heeft de laatste acht jaar van haar leven geleden aan dementie. Haar aftakelingsproces was een verschrikking.”

Hij formuleerde daarbij de frase: Ik ben nog niet dood, dus ik ben.

Waarom dit beeld?

“De foto doet me denken aan de laatste jaren van mijn ouders. Mijn moeder heeft de laatste acht jaar van haar leven geleden aan dementie. Haar aftakelingsproces was een verschrikking. Op de eerste plaats voor haarzelf, maar ook voor mijn vader en voor ons kinderen. Haar dood voelde uiteindelijk helaas als een bevrijding.

Een jaar na haar dood begon ook mijn vader te dementeren. Kort na de eerste verschijnselen is hij, gelukkig nog in volle glorie, gestorven.” (meer…)

Binnenkort… Leopold Witte

Acteur, regisseur en programmamaker Leopold Witte is een van de meedenkers van ‘… dus ik ben’. De meedenkers kiezen op verzoek van ‘… dus ik ben’ een beeld uit dat volgens hen iets wezenlijks zegt over onze tijd, onze levenswijze, onze dilemma’s, ons mens-zijn.

Leopold Witte is onder andere te zien in ‘Gooische Vrouwen’ en het HUMAN-programma ‘De Vloer Op‘. In de maand augustus lees je op dit weblog over zijn beeld.

Stephan Sanders was de eerste meedenker die zijn beeld toelichtte: de kleurverandering van Michael Jackson. Op woensdag 8 juli lees je op ‘… dus ik ben’ over het beeld van Shervin Nekuee. 

Foto door Michiel Voet