Coen Brummer: Ik ontwikkel, dus ik ben

Coen Brummer, vaste gast in HUMANs radioprogramma OBA Live, denkt deze week met ‘Dus ik ben’. Hij koos een beeld dat volgens hem iets essentieels zegt over het mens-zijn van nu. Op de foto zie je rechts een echte vrouw en links de robot-kopie die van haar gemaakt is. Coen: “Een robot zal nooit een ‘echt’ mens worden, maar stel dat men er ooit in slaagt ze zoveel eigenschappen mee te geven dat we haast geen argumenten meer hebben om ze niet als mens te beschouwen, wat dan?” De frase die hij hierbij geformuleerd heeft is: ‘Ik ontwikkel, dus ik ben.’

Waarom dit beeld?

“Ik kwam deze foto tegen van een congres in Japan. Wetenschappers onthullen een vrouwelijke robot die menselijke gezichtsuitdrukkingen kan laten zien.

Ik vind het bijzonder om te zien hoe de mens voortdurend bezig is met ontwikkeling. Van zichzelf en van zijn omgeving.

Toen ik deze foto zag moest ik denken aan een bekend gedachte-experiment dat John Harris, een Brits bio-ethicus, aanhaalt in zijn boek Enhancing Evolution.

Hij stelt dat als je inbeeldt dat een dochter de hand van haar moeder vasthoudt en die moeder weer de hand van háár moeder enzovoorts, je na driehonderd mijl al bij onze ‘common ape ancester’ terechtkomt, de aapachtige waar de wegen van latere mensen en chimpansees zijn gescheiden. Driehonderd mijl, dat is twee dagen Tour de France! Door je dit te verbeelden kun je je realiseren hoe veranderlijk de mens eigenlijk is.

Als het verleden al zo dicht bij is, is de toekomst dat ook. De manier waarop we bezig zijn met het ontwikkelen van nieuwe dingen zoals deze robot, laat zien hoe dicht bij die andere toekomst is. De huidige mens en zijn huidige omgeving zijn heel erg tijdelijk.” (more…)

Arthur Adam: Ik ontspan, dus ik ben

Arthur Adam (1980) is singer-songwriter en afgestudeerd in de wijsbegeerte. De redactie nodigde hem uit deze week mee te denken met ‘Dus ik ben’. “Prettig dat ik op deze manier weer eens iets met mijn studie kan doen!”, reageerde hij enthousiast. Arthur koos een beeld dat volgens hem iets zegt over het hedendaagse mens-zijn. Het is een foto waarop lijsttrekkers, van het toen nog potentiële Paars-Plus, even ontspannen en zo de mens achter de politicus tonen. “We zijn voortdurend bezig onszelf te profileren en vergeten daardoor te ontspannen. Als we ontspannen, zijn we het meest onszelf, het meest mens.” Bij deze gedachte formuleerde hij de frase: Ik ontspan, dus ik ben.

Waarom dit beeld?

“Wat ik treffend vind aan de foto is dat de mens achter de politicus even zichtbaar is. De deelnemers vallen niet zozeer uit hun rol, maar hun rol valt even samen met hun menselijkheid.

Ik zag deze foto op internet. Een stel mensen die zich ontspannen op een bankje. Dat had ik nog niet eerder bij deze mensen gezien. Ik dacht: ‘Goh, het zijn net echte mensen.’ De ontspanning, het even lachen.

Je ziet de mensen die zich tot aan de verkiezingen van elkaar hebben moeten onderscheiden en die nu in het proces van informatie juist de contrasten wat zachter moeten maken. Waar het rollenspel voor de verkiezingen overzichtelijk was, is het dat nu niet meer: er wordt publiekelijk aangetrokken en afgestoten, men speelt ‘hard to get’ of bakt zoete broodjes. De lijsttrekkers vertegenwoordigen hun partij. En daarmee hun achterban. Ze maken hun individualiteit hieraan ondergeschikt. Tot het moment van ontspanning, want dan hoeft dat even niet meer.” (more…)