Roland van der Vorst: Ik praat bullshit, dus ik ben

“De moderne mens vindt het normaal om grote hoeveelheden bullshit te produceren en consumeren.” Dat stelt Dr. Roland van der Vorst; schrijver, wetenschapper, ondernemer en columnist. Van der Vorst vraagt zich af wat er gebeurt er als we ons niet meer bekommeren om of iets waar is of niet. Hij illustreert deze gedachte over de moderne mens met een fragment uit ‘Astro TV‘ en formuleert hierbij de frase: Ik praat bullshit, dus ik ben.

Waarom dit beeld?

Het is een fragment uit het populaire ‘Astro TV’. Het is een tv programma (of eigenlijk een soort reclame) waarin mensen die emotionele problemen hebben worden geholpen door ‘astrologische therapeuten’. Het publiek kan bellen en live in de uitzending een oplossing krijgen, maar ook telefonisch naar een ‘therapeut’ worden verwezen of sms-en.

Op het eerste gezicht zegt het beeld iets over de mensen die bellen. Wat bezielt iemand om serieus te denken dat zijn liefdesprobleem wordt opgelost met een anoniem smsje? Voor veel aspecten in ons leven biedt technologie een direct en pasklaar antwoord. Verwachten we dat zij met hetzelfde gemak complexe emotionele problemen kan oplossen? (more…)

Renate Dorrestein: Ik strijd tegen onrecht, dus ik ben

Renate Dorrestein bespreekt voor ‘Dus ik ben’ een beeld dat volgens haar iets fundamenteels zegt over onze identiteit en mens-zijn van nu. Zij koos een beeld uit een campagne van Terres des Hommes dat aandacht vraagt voor seksuele uitbuiting. Het belangrijkste vindt Renate dat dit beeld onze houding tegenover onrecht aan de kaak stelt. Het zou volgens haar het gewoonste onderdeel van onze identiteit moeten zijn dat je tegen onrecht in het geweer komt. Bij deze gedachte formuleert zij de frase: ik strijd tegen onrecht, dus ik ben.

Waarom dit beeld?

“Toen ik deze campagneposter zag werd ik in eerste instantie geraakt door het akelige beeld van het frêle meisje en de dikke, witte man. En in tweede instantie werd ik woedend. Want de avond voordat ik deze campagneposter zag hangen op een NS-station had ik met een vriendin een zeer verhit gesprek gevoerd over een idioot staaltje van ‘blaim the victim’: de manier waarop Maria Mosterd aan de schandpaal is genageld door een aantal onderzoeksjournalisten die beweren dat haar non-fictie boek ‘Echte mannen eten geen kaas’ niet op waarheid berust.

Bij het zien van deze poster dacht ik: waarom kan de kennis van deze journalisten niet worden aangewend voor het opsporen van daders? Verdient dit niet onze aandacht, deze meisjes? Deze speurneuzen moeten deze onzin toch kunnen oprollen?”

Wat zie je? Vertel…

“Meestal hebben slachtoffers geen gezicht, maar in deze campagne staat het slachtoffer juist centraal. Ik zie een frêle meisje van jaar of zeven die ons aankijkt en iets van ons wil.  (more…)

Sophie in ‘t Veld: Ik ben vrij mezelf te zijn, dus ik ben

Sophie in ‘t Veld is deze week meedenker van ‘Dus ik ben’. Als Europarlementslid voor D66 zet zij zich onder andere in voor de rechten van vrouwen,  homo’s en transgenders. De redactie vroeg haar een beeld uit te kiezen dat iets essentieels zegt over ons mens-zijn van nu. Sophie koos voor onderstaande ogenschijnlijk gewone foto van een jonge Turkse vrouw, gemaakt door Diana Blok.  “In veel landen worden transgender-mensen letterlijk onmenselijk behandeld”, zegt Sophie. “Alsof je mens-zijn afhangt van een chromosoom.” Sophie formuleert hierbij de frase: Ik ben vrij mezelf te zijn, dus ik ben.

Waarom dit beeld?

Deze vrouw ontmoette ik in Turkije tijdens een bijeenkomst van NGO’s op het gebied van mensenrechten. Het leven voor transgender-mensen is ontzettend moeilijk, zeker in Turkije. Daarom geven veel van hen er de voorkeur aan zo min mogelijk op te vallen en de autoriteiten niet uit te dagen. Maar deze vrouw viel juist op in de groep door haar kordate, zelfbewuste en opgewekte optreden. Dat gaf me een enorme energie-boost. Zoveel kracht en optimisme, dat werkt zo aanstekelijk.

Wat zie je? Vertel…

Ik zie een sterke, zelfbewuste jonge vrouw. Ogenschijnlijk een hele gewone foto van zomaar iemand. Misschien een ietwat diep uitgesneden truitje, zoals zoveel jonge vrouwen dat hebben. Ze heeft een ironische twinkeling in de ogen en lijkt de fotograaf een beetje uit te dagen met een zweem van een glimlach om haar lippen. Maar haar blik verraadt ook dat ze op haar hoede is, er ligt pijn in.
(more…)