Mohammed Cheppih (32) strijdt voor een volwaardige positie van moslims in Nederland. Zijn uitspraken in de pers en tijdens seminars hebben bijgedragen aan zijn imago van radicale moslim; er werden Kamervragen over hem gesteld. Dorothée Forma maakte een Profiel voor HUMANvan Mohammed Cheppih, waarin zij probeert Cheppihs denkbeelden te doorgronden. Bekijk de uitzending van 4 oktober ‘Profiel Mohammed Cheppih. Poldermoslim’ hier.
De drukbezette Cheppih zag kans om voor ‘… dus ik ben‘ een beeld uit te kiezen dat volgens hem veel zegt over onze dilemma’s, ons mens-zijn en de samenleving van nu. Hij koos een YouTube-filmpje dat meer dan 10 miljoen keer bekeken is op internet. De frase die volgens hem bij dit beeld hoort is ‘Ik ben niet bang, dus ik ben’. Beeld en frase lichtte Cheppih kort per mail toe.
Waarom dit beeld?
Dit is een video die ik voor de grap doorgestuurd heb gekregen van een vriend, een Nederlandse Marokkaan die als expat in Qatar woont. Hij grapte dat ik dit videootje naar Wilders, de lelijke blonde waardoor onze samenleving op dit moment wordt gerund, moest sturen. Hij had gelijk. Misschien wordt Geert Wilders door dit videootje nog ongelukkiger dan hij al is. (meer…)
Nina Polak (1986) is een van de meedenkers van ‘… dus ik ben’. De meedenkers kiezen op verzoek van ‘… dus ik ben’ een beeld uit dat volgens hen iets wezenlijks zegt over onze tijd, onze levenswijze, onze dilemma’s en ons mens-zijn. Nina Polak koos als beeld voor de eindscène van de film ‘Into the Wild’ (2007). Deze film gaat over Christopher McCandles (gespeeld door Emile Hirsch) die zich na zijn afstuderen afzet tegen alles en iedereen en wegvlucht naar Alaska. Nina licht haar keuze op 23 september toe: “Christophers bevinding is duidelijk: We hebben elkaar nodig. In ons bestaat namelijk het idee dat we pas zijn als we delen. Vluchten van iedereen is dus eigenlijk onmogelijk. Vandaar de frase: ‘Ik deel, dus ik ben’.”
Waarom dit beeld?
“Ik vond Sean Penns ‘Into the Wild’ heel geschikt voor dit project omdat hij ermee prachtig vorm heeft gegeven aan een menselijke paradox: Aan de ene kant het verlangen om autonoom en onafhankelijk te zijn, maar aan de andere kant ook de noodzaak om te delen.” (meer…)
Deze week kiest essayist en columnist Rob Wijnberg een beeld voor ‘…dus ik ben’ dat volgens hem iets wezenlijks zegt over ons menszijn van nu. Rob is nauw betrokken bij ‘… dus ik ben‘ en schreef deze zomer samen met Stine Jensen een artikelenreeks in de nrc.next over de vraag: hoe definiëren mensen zichzelf? Rob licht op 16 september zijn beeld toe: een fragment uit de animatieserie ‘Family Guy’ waarin Osama Bin Laden te zien is die een videoboodschap opneemt. “Terrorisme is een fenomeen dat teert op het soort beeldvorming dat gelijk staat aan hoe men in Hollywood sterren (en vijanden) creëert.” Ik sta symbool, dus ik ben.
Waarom dit beeld?
“Mijn beeld heeft een korte inleiding nodig: In het stuk over de frase ‘Ik hoor erbij, dus ik ben‘ betoog ik dat groepsidentiteit en lotsverbondenheid voortkomen uit het gevoel een vijand of een tegenstander te hebben. Een ‘wij’ wordt sterker als er een ‘zij’ is. Amerika is bij uitstek een land waar de nationale identiteit op die manier vorm wordt gegeven: Amerikanen voeren al eeuwen vijanden op - communisten, Chinezen, nazi’s, terroristen- die het gemunt hebben op het voortbestaan van het land. (meer…)
Emilie Weimar volgde in de zomermaanden in nrc.next de serie artikelen ‘Dus ik ben’ over de vraag: hoe definiëren wij onszelf? (gepubliceerd in nrc.next én op deze site). Zij vond dit zo inspirerend dat ze zelf dit beeld uitkoos en deze met toelichting mailde naar de redactie, dusikben@human.nl. Emilie benadrukt het belang van zelfreflectie. De noodzaak om stil te staan bij de manier waarop je in het leven staat en je gedrag van alledag. Bij het beeld koos zij de volgende frase: Ik reflecteer, dus ik ben.
Emilie: ‘Dé manier om jezelf te leren kennen is door goed te kijken naar hoe anderen op jou reageren. Als je elke dag eens stil zou staan bij de dingen die je hebt gezegd en gedaan in het bijzijn van anderen en hun reacties (hoe subtiel ook) de revue zou laten passeren, zou je heel wat leren over je eigen ik. Dit heeft alles te maken met reflectie. Nadenken over jezelf, je gedrag en je keuzes.
Tijdens mijn coschappen in het ziekenhuis, waarbij je met patiënten, personeel, collega’s en meerderen omgaat, heb ik ontdekt dat ‘de ander’ daar een perfect hulpmiddel voor is. Hoe schat je situaties in en hoe ga je ermee om? Dat lijkt mij een goed uitgangspunt als je via de mensen om je heen naar jezelf kijkt en erachter probeert te komen hoe je in elkaar steekt. (meer…)
Filmcriticus en auteur Gawie Keyser is een van de meedenkers van ‘… dus ik ben‘. De redactie vroeg Gawie een beeld uit te kiezen dat volgens hem iets zegt over ons hedendaagse mens-zijn. De filmliefhebber koos het fragment uit ‘Reservoir Dogs’ (1992) van Quentin Tarantino waarin een gangster het oor afsnijdt van een politieagent. Gawie refereert aan 9/11, volgens hem een keerpunt in het culturele klimaat. “De conclusie van Hans Achterhuis en anderen dat wreedheid en martelen deel zijn van het mens-zijn is onontkoombaar geworden.” Ik martel, dus ik ben.
Waarom dit beeld?
“Ik koos dit beeld omdat het contrast tussen schoonheid en lelijkheid, tussen goed en kwaad me intrigeert.” (meer…)
De redactie van ‘… dus ik ben kreeg via e-mail een column toegestuurd over de Canal Pride in Amsterdam. De column werd geschreven door Nazima Shaikh (1974) en geplaatst op de website Wijblijvenhier.nl, een website over de leefwereld van Nederlandse moslims.
Nazima vaarde mee op een van de bootjes van de Canal Pride in 2009. In haar column ‘Mijn eerste keer Canal Pride 2009‘ beschrijft zij haar ervaringen van die dag.
Een van de belangrijkste punten die in haar stuk naar voren komen is het nemen van mensen zoals ze zijn. Iedereen is verschillend, maar ergens ook hetzelfde in zijn soort. Haar hoofdfrase luidt dan ook: ik ben wie ik ben.
“We zijn echt een diversiteitsboot. Jong en oud, zwart en wit, straight en gay het is allemaal te vinden bij ons. Echt een aanrader voor iedereen om het eens mee te maken. Laat je niet afschrikken door de beelden van het journaal die alleen boten laten zijn die heel erg extravagant zijn. Die varen ook mee. Maar van de 80 boten zat ik er op een die een thema had, origineel was en de saamhorigheid en warmte van elkaar en dat was TOF!” (meer…)
Email This Post
Emilie Weimar volgde in de zomermaanden in nrc.next de serie artikelen ‘Dus ik ben’ over de vraag: hoe definiëren wij onszelf? (gepubliceerd in nrc.next én 
De redactie van 
Berichten RSS
Recent Comments