Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof bezoeken in het kader van het Go West Project, nieuwe metropolen in het binnenland van China. Elke tweede en vierde dinsdag van de maand praten ze je bij over de ontwikkelingen. Vandaag deel 5.
Veel Nederlanders denken nog altijd dat de meeste Chinezen de hele dag in Mao-pakjes door de straten marcheren, terwijl ze worden onderdrukt door een beestachtig en meedogenloos regime. Onder die condities lijkt het lastig een echte metropool te ontwikkelen, met een bruisend cultureel leven.
In de praktijk sloffen steeds meer Chinezen ’s ochtends naar hetzelfde soort kantoorbanen als Nederlanders. Op zaterdagavond doorbreken ze de sleur van de week in karaokebars en in discotheken. In Chengdu, een stad van 12 miljoen inwoners in het midden van China, zagen we de volgende punkband die optrad in Little Bar, een van de oudste rockclubs van China. Volumeknop open!
Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof bezoeken in het kader van het Go West Project, nieuwe metropolen in het binnenland van China. Elke tweede en vierde dinsdag van de maand praten ze je bij over de ontwikkelingen. Vandaag deel 5.
Dit is op het eerste gezicht een doodnormale bouwplaats in Chongqing, een van China’s snelgroeiende miljoenensteden. Maar het is ook een van de ‘dolend dorpen’, tijdelijke nederzettingen van arbeidsmigranten rondom de duizenden bouwplaatsen in China. De bewoners werken als bouwvakker of hebben een kleine onderneming als restauranthouder, kruidenier of prostituee.China’s ‘dolende populatie’ bedraagt naar schatting meer dan 150 miljoen mensen. Als het werk na een paar jaar gedaan is, verhuist het hele dorp naar een volgende bouwplaats.
Een week lang liepen we rond in het dorp op de foto. We spraken er met restauranteigenaar Deng en zijn vrouw over hun businessmodel, en met uitvoerder Wen die droomt van zijn pensioen. We probeerden erachter te komen waarom de 800 inwoners huis, haard en kind hadden verlaten en ervoor hadden gekozen te wonen in een container of onder een golfplaten dak. Wat op het eerste gezicht een sloppenwijk lijkt, zo ontdekten we, blijkt bij nader inzien een bruisend dorp met een eigen versmarkt, kliniek en bioscoop.
De reportage vanuit het ‘dolende dorp’ in Chongqing is te lezen in Vrij Nederland van deze week. Een diashow vind je hier.
Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof bezoeken - in het kader van het Go West Project - nieuwe metropolen in het binnenland van China, waar appartementen, winkelcentra en complete stadswijken als paddenstoelen uit de grond schieten. Elke tweede en vierde dinsdag van de maand praten ze je bij over de ontwikkelingen. Vandaag deel 4.
Taiyuan ligt 500 kilometer ten westen van Peking. De stad, die bekend staat vanwege haar kolenindustrie, heeft 3,5 miljoen inwoners. Er wordt veel gebouwd, want nog vóór 2020 komen er naar schatting 1 miljoen inwoners bij.
Dit nieuwe residentiële complex ligt aan de westzijde van de Fen Rivier. Het heeft een merkwaardige samenstelling: aan de noordzijde staan enorme appartementengebouwen van 28 verdiepingen hoog. Ervoor staan geschakelde villa’s van twee verdiepingen met een kap. De ultieme stedelijkheid en de ultieme suburbaniteit gecombineerd.
Zowel de villa’s als de appartementengebouwen zijn op het zuiden georiënteerd. In China is dit een gebruikelijke organisatie van een woonwijk in China, omdat alle woningen een gedeelte van de dag direct zonlicht moeten hebben. Het is dus logisch om de hogere gebouwen achter de lagere gebouwen te plaatsen.
In de villa’s wonen voornamelijk partijfunctionarissen met hun gezinnen. Dit gedeelte van de compound is volledig afgesloten, en wordt streng bewaakt. Het wijkje met de villa’s is uiteraard het duurste gedeelte van het gehele complex. Tegelijkertijd torenen de appartementen uit boven de villa’s, en overzien zo alle bewegingen van de villabewoners. Zo ontstaat de paradox dat degenen die luxueus wonen, gecontroleerd worden door degenen die goedkoper wonen.
Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof bezoeken nieuwe metropolen in het binnenland van China, waar appartementen, winkelcentra en complete stadswijken als paddenstoelen uit de grond schieten. Elke tweede en vierde dinsdag van de maand praten ze je bij over de ontwikkelingen. Vandaag deel 3.
Bijna alle Chinese miljoenensteden lijken op elkaar. Een groeiende skyline van glanzende kantorenflats, shopping malls met Starbucks en Louis Vuitton, oude afbraakwijken, talloze wooncomplexen die bestaan uit series van eenvormige wolkenkrabbers en tenminste één groot stadstheater, vaak ontworpen door een buitenlandse starchitect.
Weinig Chinese architecten vragen zich af of het zo wel verder moet. Of al die miljoenensteden door moeten groeien zonder eigen identiteit of herkenbaarheid. Liu Jiakun, een kritische architect uit Chengdu, is een uitzonderingen. In zijn hippe kantoor in een volksbuurt van Chengdu legt hij hoe het komt dat Chinese steden steeds meer op elkaar lijken.
“Maatschappelijke factoren zijn het belangrijkste. Met Chinees Nieuwjaar kijken 1,3 miljard Chinezen naar dezelfde eindejaarsshow. Dat betekent dat ze allemaal hetzelfde referentiekader delen. Architectuur ontstaat uit verlangen. Als 1,3 miljard mensen hetzelfde referentiekader hebben, dan krijg je ook eenvormige architectonische oplossingen. Daarbij komt dat de centrale overheid zeer sterk is, in tegenstelling tot bijvoorbeeld in de Europese Unie of de Verenigde Staten.”
Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof bezoeken nieuwe metropolen in het binnenland van China, waar appartementen, winkelcentra en complete stadswijken als paddenstoelen uit de grond schieten. Elke tweede en vierde dinsdag van de maand praten ze je bij over de ontwikkelingen. Vandaag deel 2.
Lekker zonnen in je eigen achtertuin is er niet meer bij als je op de flat woont. Of toch wel? In de Chinese stad Chengdu ontdekten we een elegante oplossing voor het probleem van de slinkende buitenruimte: flats met gigantische balkons.
Chengdu (12 miljoen inwoners) groeit razendsnel als gevolg van de enorme urbanisatie die momenteel in China plaatsvindt. De getallen spreken voor zich. Vóór het jaar 2030 zullen naar schatting 354 miljoen Chinezen van het platteland naar de stad trekken, evenveel als de complete bevolking van de Verenigde Staten plus die van Italië. De enige manier waarop steden de snelle groei kunnen opvangen is door wolkenkrabbers te bouwen. Heel veel wolkenkrabbers. Daarmee verdwijnt langzaam maar zeker de tuin, een centraal onderdeel van de traditionele Chinese manier van huizen bouwen.
China verstedelijkt in een ongekend tempo. Sjanghai en Beijing zijn vol en dus is het tijd voor de bouw van nieuwe steden. Flatgebouwen, winkelboulevards en snelwegen schieten als paddenstoelen uit de grond. Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof wonen beide in dit ‘land van de toekomst’. Op dit weblog praten ze je bij over de ontwikkelingen. Elke tweede en vierde dinsdag van de maand, met vandaag deel 1: een introductie.
Stel je een stadscentrum voor zo groot als dat van Frankfurt met glanzende torenflats rondom een gigantisch kunstmatig meer. Daar omheen ligt een cirkelvormige winkelpromenade van meer dan twee kilometer lang. Alle wegen zijn twaalf rijbanen breed en gloednieuw. Porsche heeft onlangs een flagship store geopend, maar de belangrijkste blikvanger is het nieuwe museum: vijf gouden eivormige bollen ontworpen door de Japanse starchitect Kisho Kurokawa. Het ziet er allemaal erg kosmopolitisch uit. Op een ding na.
China verstedelijkt in een ongekend tempo. Sjanghai en Beijing zijn vol en dus is het tijd voor de bouw van nieuwe steden. Flatgebouwen, winkelboulevards en snelwegen schieten als paddenstoelen uit de grond. Architect Daan Roggeveen en journalist Michiel Hulshof wonen beide in dit ‘land van de toekomst’. Op dit weblog
Recent Comments