Bridging the Gap - Kun je een wereld veranderen die niet de jouwe is?

De onderzoekswereld

We vroegen onze bloggers in het buitenland: Welke obstakels of moeilijkheden kom jij als ontwikkelingssamenwerker tegen en hoe ga jij daarmee om? Welke steekwoorden zou jij toevoegen aan het rijtje ‘bureaucratie’, ‘corruptie’ en ’seksualiteit’?

Cathelijne van Melle blogte al eerder over de problematiek omtrent het sluiten van vriendschappen in Benin. In deze blog geeft zij aan dat ook haar werkveld, de wetenschap,  soms frustraties oplevert: ‘Het liefst zou je meteen een oplossing bedenken, je wil zo graag iets…doen!‘

Steekwoord: ‘de onderzoekswereld’
Wat betreft mijn grenzen in mijn werk , ze liggen dichterbij dan ik zou willen, en dat heeft ook te maken met de natuur van mijn werkzaamheden. Ik werk bij een onderzoeksinstituut waar je je dus heel gedetailleerd op 1 onderwerp bestudeert volgens de regels van de wetenschap. Zoals mijn vriend Jelle ook altijd zegt: als ik met 10 boeren heb gepraat dan weet ik wel wat de voornaamste knelpunten zijn. En het liefst zou je daar dus meteen een oplossing voor bedenken, je wil zo graag iets…doen! Maar in de wetenschap moet je met 150 boeren praten volgens een gestructureerde enquête, daar een weloverwogen analyse op los laten en publiceren. (more…)

Young African role models

De meeste mensen die we vertellen over waar we mee bezig zijn, zijn enthousiast over LEAD (Leadership Exploration for African Development). Een focus op inspirerende rolmodellen lijkt een geliefd thema tussen alle negatieve media door.

Wij zijn klaar om te gaan; om erop uit te trekken om deze inspirerende mensen te ontmoeten en te filmen om vervolgens dit materiaal te delen met Afrikaanse jongeren, die in een vergelijkbare situatie zitten en door hun land- of continentgenoten gemotiveerd kunnen raken om hun eigen talenten te gebruiken.

Het proces waarin we nu zitten bestaat uit schrijven, herschrijven, wachten, deadlines, uitgebreide formulieren, mensen ontmoeten, netwerken, googlen. Alles in het teken om Keniaanse shillings bij elkaar te krijgen om de tour te kunnen starten. Persoonlijk is het een leerzame periode, het benaderen van verschillende fondsen, bedrijven en organisaties, het optimistisch blijven wanneer dingen anders of trager verlopen dan verwacht, het tra- a-ge proces en het moeilijk kunnen beginnen aan datgene waar het uiteindelijk allemaal omdraait, omdat er zonder geld zo weinig mogelijk is. (more…)

Lichaam en geest

Wennen
Ik woon nu twee jaar in Benin. In augustus was ik een maand in Nederland, wat een heerlijke tijd was het, niet te filmen. Lekker gefietst met Jelle, in Friesland en Zeeland. Veel feestjes en uitjes, de bruiloft van mijn broer en z’n Marthe, allemaal hoogtepunten en wat is Nederland toch eigenlijk een fijn land. Ik vertrok helemaal bedwelmd van die mooie tijd weer terug naar Benin; kon het leven maar voor altijd zo doorgaan! Maar, dan toch dat goede gevoel van thuiskomen toen ik m’n appartement in Cotonou weer binnenstapte.

Na twee jaar heb ik zo’n beetje mijn balans gevonden tussen Afrikaans en Nederlandse cultuur. (more…)

Ontslag

Hier dan eindelijk een update vanuit Thika, waar ik nog steeds woon, maar niet meer werk. De vorige keer dat ik iets van me liet horen zat ik nog tussen de geslachte geiten, de wezen, de bonen en maïs en de vrouwengroepen. Wat is er gebeurd?
Het is alweer bijna een maand geleden dat ik de knoop heb doorgehakt door te stoppen met werken voor Rachel’s Development Programme. Ruim drie maanden heb ik in Mwea gewerkt, waarvan twee maanden op mijn werkplek gewoond. Zoals ik al eerder schreef, was mijn baan in het begin totaal iets anders dan waar ik voor had gesolliciteerd. Maar dat was niet het probleem, dat stond in de planning. (more…)

Oksels

Op weg naar een vergadering acht dorpen verderop heb ik zo mijn nodige frustraties. Een half uur wachten op transport is prima, dat maakt Afrika charmant. Twee en half uur daarentegen, wetende dat er 40 vrouwen op je zitten te wachten is minder charmant (het is trouwens nu de derde week dat mijn motor volgende week zou arriveren…) Mijn frustraties worden niet minder als de pick-up (met dak) helemaal vol is en ik gebukt tussen alle zwetende oksels gebogen moet staan voor drie kwartier. De weg is stoffig, dus ik hap meer stof dan lucht en mijn ogen beginnen te tranen. (more…)