De praktijk in het buitenland
Niet meer Werken in Nepal
Vanuit het kantoor van Himal, in de compound bij Patan Dhoka, ziet de wereld er vredelievend uit. Ik kijk uit op de bananenbomen, varens en het gezang van vogels wordt alleen onderbroken door de airconditioning die lichtjes zoemt. Soms, ’s ochtends, als de buddistische monikken de tempelklok luiden en het nét geregend heeft zodat de smog weg is, kun je zelfs enkele bergtoppen van de Himalaya zien. Toch is dit slechts een schijnwereld. Want de avondklok is al tweemaal vervroegd, van 22.00 naar 20:00 naar 18:00, dus dat betekent direct na het werk naar huis. De maoisten hebben de Kathmandu-vallei afgesloten en brandstof en het hoogst noodzakelijk wordt vanuit India ingevlogen. Auto’s worden gecontroleerd, bedrijven zoals het onze worden gevraagd om ‘donaties te geven’ voor de goede zaak. Het is soms lastig rebellen van belastinginspecteurs te onderscheiden. Mijn baas weigerde beleefd. Toen kwam het moment waarop we weer met één klap werden herinnerd dat ook wij niet immuun zijn voor geweld.




Posts RSS

Recent Comments